Ανάβρα, μια συνεχής επιστροφή στο Δουργούτι | Ομάδα Όχι Παίζουμε/UrbanDig Project

Ανάβρα, μια συνεχής επιστροφή στο Δουργούτι | Ομάδα Όχι Παίζουμε/UrbanDig Project

Η χορευτική παράσταση ΑΝΑΒΡΑ είναι ένα pas de deux στο παριλίσιο Δουργούτι, με μουσική που εμπνέεται από τη γειτονιά. Μια παράσταση με την ενέργεια του νερού που ξεπηδά, αφιερωμένη στον θαμμένο ποταμό, κάτω από την άσφαλτο που πυρώνει. Χορός στον δημόσιο χώρο υπό τους ήχους της “Ασφυξίας”, ενός από τα έξι έργα του προγράμματος Μουσική για τον Νέο Κόσμο της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, σε σύνθεση του Παναγιώτη Κόκορα κι εκτέλεση των ArteFacts Ensemble.

Συντελεστές: Σύλληψη-χορογραφία: Ειρήνη Αλεξίου, Χορευτές: Ειρήνη Αλεξίου, Αντώνης Στρούζας, Πρωτότυπη μουσική: Παναγιώτης Κόκορας, Μουσική εκτέλεση (ηχογραφημένη): ArteFacts Ensemble, Σκηνική παρέμβαση-κοστούμια: Άννα Μαγουλιώτη, Φωτιστική Επιμέλεια: Χριστίνα Θανάσουλα, Οργάνωση παραγωγής: Νάντια Σιώκου, Υπεύθυνη επικοινωνίας: Ελεάννα Γεωργίου, Φωτογραφία-Βίντεο: Μαρία Τούλτσα

Με την υποστήριξη της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση

«Η» οριστικό άρθρο γένους θηλυκού

«Η» οριστικό άρθρο γένους θηλυκού

Η solo performance «Η», είναι μια σωματική θεατρική δράση ανοιχτού χώρου, για την έμφυλη βία στον κόσμο της πατριαρχίας. Ένα ζωντανό γυναικείο έκθεμα στέκεται ανάμεσα στο πλήθος, μια βίαια παραμορφωμένη σύζυγος, κόρη, αδελφή, εγγονή, ανιψιά, ξαδέλφη, μητέρα, θεία, γιαγιά. Η γυναίκα σύζυγος, μοντέλο, εργάτρια, καριερίστα, bimbo, μετανάστρια, χωριάτισσα, εναλλακτική, πρωτευουσιάνα, έφηβη, αγοροκόριτσο, νεαρή Ρομά, τρανς. Το γυναικείο σώμα ως ζωντανό έκθεμα, ως προϊόν εκμετάλλευσης, ως προϊόν κακοποίησης. Ένα έκθεμα που απεικονίζει γυναίκες διαφορετικών ηλικιών και κοινωνικών τάξεων, όλες κακοποιημένες, όλες βιασμένες, όλες θαμμένες. Οι γυναίκες κτήμα του άνδρα.

Σύλληψη – Ερμηνεία – Σκηνοθεσία: Ελεάννα Αποστολάκη, Πρωτότυπο κείμενο: Δημήτρης Βεργίνης, Μακιγιάζ – καμουφλάζ: Στέλλα Δρυγιαννάκη, Ενδυματολογική επιμέλεια: Ελεάννα Αποστολάκη, Ουρανία Σκορδαλού