Theater
Η θεατρική παράσταση “Τα Μαγικά Βουνά” στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων «1974 & 1944: Η Αθήνα γιορτάζει την Ελευθερία της»
Οι Εlephas tiliensis (Δημήτρης Αγαρτζίδης και Δέσποινα Αναστάσογλου) παρουσίασαν για πρώτη φορά στη σύγχρονη σκηνή το Θέατρο του Βουνού και το έργο του Γιώργου Κοτζιούλα, του ανθρώπου που ίδρυσε στην Ήπειρο τη Λαϊκή Σκηνή με ηθοποιούς τους ίδιους τους αντάρτες και τις αντάρτισσες της VIII μεραρχίας του ΕΛΑΣ. Τα “Μαγικά Βουνά” μιλούν για την ιστορία του αντάρτικου θεάτρου κατά την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης, στο οποίο «θήτευσαν» και πολλοί γνωστοί μετέπειτα ηθοποιοί, εστιάζοντας στη μαγική στιγμή που η ουτοπία πήρε σάρκα και οστά.
Κείμενο: Γιώργος Κοτζιούλας ● Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου ● Ερμηνεία: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου, Μαρκέλλα Γιαννάτου, Βίκυ Κατσίκα, Άρης Λάσκος ● Διοργάνωση: ΟΠΑΝΔΑ
Performance-Dance, Theater
Τα ποτάμια κρύφτηκαν από τον χάρτη της πόλης. Όμως οι χάρτες αγνοούν τη διάσταση του ύψους – ή του βάθους. Κάτω από το ρυτιδιασμένο δέρμα της κυλάνε πάντα τα νερά τους: αρχαία ποτάμια, χείμαρροι, υπόγεια υδραγωγεία… Στη συμβολή ενός κακοποιημένου ποταμού με ένα λησμονημένο υπόγειο κανάλι, στο σημείο όπου διασταυρώνονται ο Κηφισός με το Αδριάνειο Υδραγωγείο, ένας περιπλανητής της σύγχρονης Αθήνας συναντά σκιές ανθρώπων που συνδέθηκαν στενά με το Υδραγωγείο στη διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας του. Ο συναρπαστικός άθλος που θέλουν να του αναθέσουν μοιάζει με αποστολή αυτοκτονίας: θα πρέπει να καταδυθεί στο σκοτάδι της υπόγειας στοάς για να φέρει στο φως το κρυφό νερό της, να δοκιμάσει τα όριά του για να χαρίσει στην άνυδρη πόλη μια θαυμαστή υδατοφάνεια. Για να τον πείσουν, θα χρειαστεί να τον μυήσουν στα μυστικά της ανθεκτικότητας του Υδραγωγείου, αλλά και της δικής του.
Μια παράσταση Θεάτρου και Χορού στις όχθες του Κηφισού στην Κηφισιά, μια κατάδυση στο ρωμαϊκό Αδριάνειο Υδραγωγείο της Αθήνας, με αφετηρία και κατάληξη την Πλατεία Δεξαμενής Κολωνακίου. Η ομάδα Όχι Παίζουμε / UrbanDig Project, σε διαρκή σχέση έμπνευσης με το Υδραγωγείο, επεξεργάζεται τη διαδρομή του ανθρώπου προς μια –αναγκαία γι’ αυτόν– υδάτινη συνείδηση, μια διαδρομή από το άυλο προς το υλικό, από το κρυφό προς το φανερό.
Σκηνοθεσία Γιώργος Σαχίνης, Κείμενο Παναγιώτα Πανταζή, Xορογραφία Ειρήνη Αλεξίου, Σκηνικά – Κοστούμια Άννα Μαγουλιώτη, Πρωτότυπη μουσική Θάνος Κοσμίδης, Ηχοληψία Βαγγέλης Μόσχος,
Συντελεστές υποστήριξης έρευνας & παραγωγής για το UrbanDig Project Δημήτρης Μουζάκης, Κλειώ Λιάβα, Τσαμπίκα Κωτούλα, Ερμηνεύουν Ειρήνη Αλεξίου, Χάρης Δήμος, Αθανασία Κουρκάκη, Νίκος Λεκάκης, Φοίβος Συμεωνίδης
Σε συνεργασία με τον Δήμο Κηφισιάς.
Performance-Dance
Ο σπουδαίος μουσικός και καλλιτέχνης Κωνσταντίνος Βήτα παρουσίασε στο «πι», το ιστορικό παβιγιόν Πικιώνη στους Δελφούς, τη νέα του εικαστική έκθεση και μουσική παράσταση, σε επιμέλεια της Κίκας Κυριακάκου, καλλιτεχνικής διευθύντριας του Polygreen Culture and Art Initiative (PCAI).
Πρόκειται για ένα νέο εικαστικό εγχείρημα του Κωνσταντίνου Βήτα σε συνεργασία με το PCAI, σε άμεσο διάλογο με το σημαντικό παρελθόν του αρχιτεκτονικού μνημείου Πικιώνη, με την ιστορική βαρύτητα της περιοχής των Δελφών, καθώς και με το ευρύτερο φυσικό τοπίο και περιβάλλον. Ο τίτλος του προγράμματος είναι εμπνευσμένος από την πρώτη ποιητική ανθολογία του μεταπολεμικού ποιητή Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου (Δύσκολος θάνατος, 1954).
Η έκθεση του Κωνσταντίνου Βήτα και του PCAI και η ζωντανή μουσική παράσταση που την πλαισίωσε με έναυσμα τη φράση του Ανδρέα Εμπειρίκου Η σήμερον ως αύριον και ως χθες συνδιαλέγονται με το έργο του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου και την καλλιτεχνική σχέση του με το παρελθόν, τη μνήμη και το παρόν στο πλαίσιο του προγράμματος 2025 του θεσμού του Υπουργείου Πολιτισμού “Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός“.
